De Arrogantjes zijn geen Arrogantjes, zonder publiek…. Zij leveren de input voor de avond, het zogenaamde improvisatietheater. Elke avond is dus weer anders. Veel mensen zullen misschien denken dat ze hier voor gek worden gezet, maar het tegendeel is waar.
De leider van de avond vraagt iets aan het publiek, bijvoorbeeld wat je opviel in de kranten, een activiteit waar je heel erg naar uit kijkt of je laatste droom. Met deze input maken ze een voorstelling. De ‘leider’ (elke maand leidt één van de Arrogantjes de avond en speelt dus zelf niet mee) bepaalt in welke vorm: moeten ze er een liedje mee maken of een toneelstukje? Zelfs een musical is ze niet te gek.
Precies een maand geleden zat ik in het werftheater met Marjolein. De Arrogantjes moesten met z’n allen op één plank staan en een toneelstukje rondom Marjoleins verhaal maken: joggen op een oud militair terrein met Evy in haar oren. Ze bedachten een geweldig verhaal, waarvan elementen in de loop van de avond terug kwamen in andere stukken. Fantastisch leuk gedaan en als ik lees dat Marjolein weer heeft hardgelopen, zie ik nog altijd dit beeld voor me.
Ik heb ze nu twee keer gezien en ben twee keer terug gekomen met verkrampte kaakspieren, zo heb ik gelachen. Soms is het ook ontroerend, maar daar weten ze een mooie balans in te vinden. De zang zou hier en daar nog wat beter mogen, maar… De muziek is daarentegen geweldig! Ook de liedjes en geluiden worden ter plekke verzonnen. Een gave waar velen jaloers op zouden zijn…
Ps. Bezoek ze vooral in Utrecht, in het schattige, gezellige en kleine werftheater.
1 ping