Allereerst wil ik vertellen dat wij niks van de orkaan hebben gemerkt en dat niemand zich zorgen over ons hoeft te maken. In het hostel in Merida werd ons verteld dat de orkaan niveau 3 had, in zou slaan bij Cancun en daar alles ontruimd werd, terwijl de ‘landlady’ in Santa Elena (dat gevoel kreeg ik bij deze van oorsprong Engelse mevrouw die een gezellig B&B runde) zei dat hij maar van kracht 1 was en niet meer voorstelde dan een tropische storm. Wij zijn hoe dan ook gezond en wel.
Nu we eindelijk weer wi-fi hebben en ik een berichtje kan typen, besef ik me hoeveel je in 2 dagen kan doen.
26 oktober 2011
We hebben heerlijk ontbeten in het hostel in Merida: vers fruit, crepes en een kop thee.
Daarna onze benen gestrekt tijdens een flinke ochtend wandeling. De indruk van de stad werd er niet beter op helaas… Met de taxi naar een luxe hotel waar we onze auto op konden halen. Dat had iets meer voeten in de aarde dan gedacht. Eerst een half uur gewacht bij het loket omdat er niemand was. Toen nog 5 formulieren in moeten vullen met een chagrijnige dame die van alles wilde weten wat wij nog niet eens wisten (wat is jullie volgende verblijfadres, waar gaan jullie allemaal heen etc.). Het begrip ‘backpacken’ was blijkbaar nieuw voor haar. Ons paspoort, rijbewijs en creditcard overhandigd en laat nou net die laatste een probleem zijn. Tijl had zijn pincode nodig, maar die ligt ergens thuis tussen een stapel papieren… Iemand gaat dus nog een mail krijgen of die voor ons wilt zoeken, anders was die auto een duur grapje! De auto goed bekeken, en na ruim een uur was dan eindelijk alles rond en konden we er vandoor met huurauto, een blauwe Chrevolet Aveo.
Eenmaal in het zonlicht toch nog schade aan de bumper (we hadden heel goed gekeken maar het was redelijk donker in de garage) ontdekt dus daar gaan we zsm een mail over sturen.
Het was een heel gedoe de stad uit te komen….Ze werken hier met straatnummers en dezelfde weg de andere kant op heeft zelfs een ander nummer, heel verwarrend! Maar het is allemaal gelukt en we hebben al veel profijt gehad van de auto.
Zo zijn we naar de Grutas de Calcehtoc geweest en Maya stad Uxmal, beiden hadden we met het OV niet of lastig kunnen bereiken. Je kon de grotten bereiken door een ingang midden in de jungle, heel gaaf! Ik ben verder niet meegegaan want de afdaling was steil en glibberig. Tijl heeft vleermuizen gezien in de grotten en potten van de Maya’s.
We vonden Uxmal erg mooi, omdat het midden in de jungle ligt en niet op een open veld zoals bij Chichen Itza. De piramide was wel minder groot, had afgerondde hoeken en je mocht er niet op (vond ik niet erg, haha).
27 oktober 2011 Afgekoeld in het zwembad en overnacht in Santa Elena bij de Pickled Onion in een prachtige Maya hut (met de landlady waar ik in het begin over vertelde).omdat het midden in de jungle ligt en niet op een open veld zoals bij Chichen Itza. De piramide was wel minder groot, had afgerondde hoeken en je mocht er niet op (vond ik niet erg, haha).
Vandaag ook weer heerlijk ontbeten met veel vers fruit en toen een bezoek gebracht aan Kabah, ook een Maya site. Het El Palacio was versierd met maskers van Chack, de regengod, en er staken allerlei neuzen uit de muur, was bijzonder om te zien. Ook waren er twee beelden van mannelijke figuren en dat is blijkbaar erg bijzonder en komt nauwelijks voor.
Op aanraden van de landlady zijn we daarna iets omgereden om een cacao museum te bezoeken, die was nieuw en stond nog niet in onze Lonely Planet. Onderweg verschillende ‘pas op’ borden tegen gekomen. Het begon met een hert, toen een jaguar, een kalkoen, slang en koe. Die jaguar kan zich in dat gebied blijkbaar goed vermaken!
Het museum was leuk: we gingen door vijf hutjes en in elk hutje was informatie over cacao en de Maya’s. Cacao was vroeger blijkbaar zo zeldzaam dat het een betaalmiddel werd. Een gezonde slaaf kostte zo’n 100 bonen. De priesters en hoge stand bezaten de cacaobomen en dronken cacao vermengd met offerbloed van mensen die zich daar (vrijwillig) voor opofferden. Later werd de rode kleur gemaakt met behulp van een bepaalde plant. We mochten zelfs cacao drank op basis van water proeven, maar geef mij maar chocolademelk.
Via de Ruta Puuc, een prachtige route met de ene heuvel na de andere, doorgereden naar Edzna in de staat Campeche. We hadden net een uur om in de klamme hitte deze Maya site te bekijken. Inclusief alle prachtige hagedissen/leguanen die op de stenen in de zon liggen te bakken. Het was een prachtige plek en zeker één die op het to-do lijstje hoort.
Ik schrijf dit verhaal vanuit een hotel in Campeche, de stad die we vanavond hebben verkend. Een mooie koloniale stad en op elke hoek is wel wat te doen of te zien. Het was moeilijk om het hotel te vinden en te parketen, maar gelukkig hebben we doorgezet want ik had dit niet willen missen. Ik hoop dat het concert in het centrum zo is afgelopen zodat we lekker rustig kunnen slapen.
2 pings