«

»

mrt 16 2017

Tandartsen zijn ook (maar) mensen

Tandarts kiezenIk kwam al jaren bij dezelfde tandartsenpraktijk. Twee keer per jaar had ik een afspraak met de mondhygiëniste.  Ze keek gelijk ook even mijn gebit na op gaatjes en maakte elke drie jaar nieuwe foto’s zodat ik daarvoor niet apart naar de tandarts hoefde. Ideaal, want met een enkele reis van ruim een uur ging ik er liever niet vaker heen dan nodig was. Maar na 9 jaar lang op en neer reizen en een verhuizing ben ik toch op zoek gegaan naar een nieuwe praktijk.

Nieuwe tandartsenpraktijk
Ik vond met behulp van ZorgkaartNederland en op aanraden van een vriendin een tandartsenpraktijk op vijf minuten fietsafstand van mijn huis. Ook hier kon ik bij de mondhygiëniste terecht. Ik plande mijn eerste afspraak na mijn werk, voor het avondeten. Ik had niet gedacht dat mijn ervaring zo anders zou zijn dan al die jaren ervoor… Maar dat had ik mis. Ik zat geen 20 minuten, maar een uur hongerig in de stoel. Ze was bang om me pijn te doen, maar ik kreeg juist pijn in mijn kaken omdat ik zo lang mijn mond open moest houden. Aan het einde kreeg ik nog een lesje poetsen, want ik had volgens haar onnodig tandsteen. Ik voelde me enigszins betutteld door haar manier van communiceren.

Verhuizing, dus weer een wissel
Na slechts 1 afspraak verhuisde ik naar een andere stad, met het vooruitzicht hier heel lang te blijven wonen. Dus ik ging wederom op zoek naar een nieuwe praktijk. Ik keek op ZorgkaartNederland en daar hadden alle praktijken een goede beoordeling. Een was erg dichtbij, de ander was iets verder en pas net gestart. De teksten op de website van de praktijk verder weg spraken me erg aan. Ik belde ze beiden op met een aantal vragen die voor mij belangrijk waren, zoals de bereikbaarheid, wachttijden op een afspraak, en de mogelijkheden om direct met de mondhygiënist af te spreken.
Wat voor mij de doorslag gaf, was dat de praktijk verder weg geen mondhygiëniste in dienst had. Zij werken met preventieassistenten. Deze assistenten mogen veel taken van de mondhygiëniste overnemen maar hebben hier geen opleiding voor gehad. Ik heb toch liever iemand in m’n mond met de daarvoor benodigde opleidingen.

Eerste afspraak
Wat kon ik verwachten van mijn eerste afspraak? Zou ik 20 minuten of het driedubbele in de stoel liggen? Ik had geen idee. Bij binnenkomst nam de tandarts uitgebreid de tijd om me iets te vertellen over de praktijk en werkwijze, en vroeg of hij nog dingen moest weten. Ik gaf aan dat ik hoopte niet te lang in de stoel te liggen. Hij stelde me gerust, het zou geen uur worden. Hij kwam zijn belofte na, fijn! En in tegenstelling tot mijn vorige ervaring, zei hij dat hij kon zien dat mijn vorige tandarts (die van die voorgaande 9 jaren) goed zijn werk had gedaan. Wat een geruststelling. Ik kreeg nog wel een tip mee, tandenstokeren in plaats van flossen. Ik volg dit advies nog braaf elke dag op. Vol vertrouwen verliet ik de tandartsenpraktijk. Er was echt aandacht voor mij en ik werd behandeld als medemens in plaats van nietswetende patient. De afspraak met de mondhygiëniste werd gepland, zij gaat voortaan ook de controles uitvoeren. Ik hou wel van efficiënt werken.

Conclusie
Mijn conclusie: tandartsen zijn eigenlijk ook ‘maar’ gewone mensen. Hoewel ze allemaal goede kennis van het gebit hebben kan hun aanpak en werkwijze dus verschillen. Dat merk je eigenlijk pas, als je een keer naar een andere praktijk gaat. Eigenlijk kun je pas echt een goede keuze voor een nieuwe praktijk maken, als je er een keer bent behandeld. Dat is alleen niet zo gemakkelijk, want je kunt pas worden behandeld als je staat ingeschreven en je dossier is overgedragen. Eigenlijk best krom, niet?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *